Sklep z koszulkami RETROAGE!!! Kupując koszulkę pomagasz opłacić serwer!
koszulki

Super Mario 64
Autor: Axi0maT   
19 stycznia 2010
Odsłon: 4063
Super Mario 64

Pozostajemy na fali, a raczej na rurze, bo po ostatniej przezabawnej recenzji tbxx’a o pewnym hydrauliku niejako kontynuujemy historię postaci parających się tym niedocenianym fachem. Tym razem bierzemy jednak na ruszt jeden z największych hitów w dziejach elektronicznej rozrywki. Mamy, bowiem do czynienia z pozycją, która nawet po latach wciąż broni się sama i niezagrożona wisi na topowych pozycjach na listach gier wszechczasów. Mowa o Super Mario 64 dla konsoli Nintendo 64 – pierwszym prawdziwym platformerze 3D, który wyznaczył gatunkowi kierunki, uznawane za wzorce do dnia dzisiejszego.


Recenzja

Super Mario 64 to tytuł startowy Nintendo 64, sprzedawany przez pewien okres również w zestawach z tą konsolą. Przez długi czas obok The Legend of Zelda: Ocarina of Time, była to flagowa pozycja Nintendo, o czym świadczy fakt, że do rąk graczy trafiło grubo ponad 11 milionów egzemplarzy Super Mario 64, co dało jej tytuł najlepiej sprzedającej się gry 5 generacji konsol.

Mario otrzymuje od swojej ukochanej księżniczki Peach list z zaproszeniem na ciasteczka. Wąsaty hydraulik, czym prędzej wyrusza w drogę, ale po przybyciu na miejsce okazuje się, że jak zwykle ubiegł nas zły Browser. Księżniczka została uwięziona w swoim zamku za pomocą Power Stars, które następnie zostały rozrzucone po różnych krainach. Od nas graczy zależy czy uda się je odnaleźć i tym samym uwolnić ukochaną. Czeka nas, więc jak zwykle mnóstwo roboty i to niezwiązanej bynajmniej z przepychaniem rur.

Kluczem do sukcesu jest odwiedzenie wszystkich światów, w których ukryto gwiazdki. Tym razem środkiem transportu nie będą jednak rury, bowiem dla odmiany trzeba wykorzystać obrazy znajdujące się w różnych częściach zamku, które są portalami przenoszącymi nas do fantastycznych krain. Warto w tym miejscu nadmienić, że spora ilość gwiazdek ukrytych jest w niebanalny sposób. Niejednokrotnie zdarzy się, że Power Star będzie w zasięgu naszego wzroku, a mimo to nie uda się jej zebrać. Nie wszystkie gwiazdki da się, bowiem zdobyć od razu za jednym podejściem. Złapanie niektórych będzie wymagało od nas użycia jakichś specjalnych umiejętności, które możemy zdobyć dopiero w późniejszych etapach gry. Zdarzy się więc, że bogatsi o nowe doświadczenia, często będziemy cofać się do odwiedzonych już przedtem światów. W naszych przygodach pomocne okażą się trzy czapki dające nam specjalne moce. Zostały one skrzętnie ukryte w zamku i powiedzmy sobie szczerze, odnalezienie ich dla przeciętnego gracza (szczególnie tych nieczytających wyświetlanych komunikatów) może stanowić nie lada wyzwanie.

Wypadałoby powiedzieć parę słów o krainach, które przyjdzie nam przemierzać w poszukiwaniu Power Stars. Uwierzcie mi na słowo, jest o czym mówić, bowiem światy te od początku wręcz porażają designem. Świetnie rozplanowane, co rusz zaskakują gracza jakimś nowym elementem. Do tego różnią się znacznie między sobą. Standardowo mamy światy wodne (Jolly Roger Bay), zimowe (Cool, Cool mountain) i pustynne (Shifting Sand Land). Do tego dochodzą typowo tematyczne jak na przykład pole Bob-ombów (Bob-Omb Battlefield) czy z duchami (Big Boo's Haunt). Każda z krain jest unikalna i fantastycznie zaprojektowana. Przyjdzie nam zmierzyć się z ośnieżonymi stokami gór, przemierzać łąki pełne Goombasów i spenetrować wrak zatopionego statku w morskich otchłaniach. Trzeba samemu zagrać, aby przekonać się jak fenomenalne są plansze stworzone przez geniuszy z Nintendo. Czymże byłyby jednak nawet najwspanialsze światy gdyby nie byłoby co w nich robić? W Super Mario 64 nie dane będzie nam próżnować. Prócz tego, że musimy odnaleźć gwiazdki, standardowo będziemy zbierać też monety. Do tego twórcy gry przygotowali dla nas wręcz zatrzęsienie wrogów, których jest co niemiara, bo ponad 40 rodzajów. Dodajmy, że każdy z nich ma swoje techniki i zachowuje się inaczej niż pozostali, więc będziemy musieli nieźle się namęczyć.
W tym miejscu dochodzimy do punktu, w którym trzeba wspomnieć choćby słowem o umiejętnościach głównego bohatera. Mario w stosunku do poprzednich części wzbogacił repertuar nie tylko ciosów, ale również innych zdolności. Przeciwników możemy rozkładać przy pomocy uderzenia pięścią, kopniaczkiem lub klasycznie poprzez naskoczenie im na głowy. Bogactwo ruchów w stosunku do poprzednich części jest wręcz imponujące. Skoki, salta, pływanie, wspinanie się po gzymsach, ślizganie się na czterech literach i jeżdżenie na skorupie żółwia niczym na snowboardzie to tylko część z nich.

Super Mario 64 nie jest jakoś przesadnie długi, ale dla tych którzy chcą zwiedzić przynajmniej większość zakamarków, będzie znakomitym pożeraczem czasu. Sprawdza się zarówno na długie zimowe wieczory jak i krótkie posiedzenia w stylu „mała przerwa od codziennych obowiązków na zdobycie jednej gwiazdki”. Gra bawi nie tylko oko i ucho, ale również i samego gracza. Firmie Nintendo za stworzenie produktu, który nie nudzi nawet przez chwile należą się ogromne brawa. Jedyna wada rozgrywki, jaka przychodzi mi na myśl to brak możliwości wyboru brata Mario Luigiego, do którego zdążyliśmy się już przyzwyczaić w poprzednich odsłonach serii, chociaż należy tu wspomnieć o tym, że po latach Shigeru Miyamoto przyznał, iż tryb multiplayer był w planach.

Super Mario 64 w momencie ukazania się na rynku wręcz powalała graficznie. Wspaniałe animacje wszystkich postaci z naciskiem na fenomenalne ruchy głównego bohatera zapierały dech w piersiach każdemu, kto widział grę zaraz po premierze. Światy, po których podróżujemy są ekstremalnie wymyślne, tryskają barwami i różnorodnością. Wszystkie istotniejsze w grze obiekty staranie dopracowano i szkoda tylko, że mocy za bardzo nie starczyło na okraszenie terenu większą ilością szczegółów. W wyniku tego sporych rozmiarów plansze „biją” jednak po oczach kanciastymi kształtami. Wydawać by się mogło, że jednak wszystko jest jak najbardziej w porządku, ale powiedzmy sobie szczerze, Nintendo 64 potrafi dużo więcej. W momencie wydania gry Super Mario 64 faktycznie wyglądał wyśmienicie i powodował opadanie szczęki na podłogę, ale nie da się ukryć, że dobrych tekstur jest jak na lekarstwo, a wiele obiektów to wielokąty wypełnione jednolitym kolorem. Można podniecać się faktem, że twórcy gry i tak zdołali upakować aż tyle danych w 8 megabajtowym kartridżu, ale nie usprawiedliwia to jednak minimalizmu tekstur, które można nazwać wręcz ascetycznymi. Posunąłbym się tu nawet o krok dalej i zaryzykował stwierdzenie, że gdyby nie wspaniała animacja to Super Mario 64 można by uznać za graficznego średniaka. Pamiętajmy jednak o tym, że jest to tak naprawdę pierwsza prawdziwa platformówka 3D i w związku z tym sporo można jej wybaczyć.

Pod względem oprawy dźwiękowej gra jest bez zarzutów. Absolutnie każda muzyczka w grze wpada w ucho i doskonale pasuje do tego, co dzieje się na ekranie. Odgłosy fenomenalne i pozostaje jedynie niedosyt, że autorzy gry od niepamiętnych czasów starają się za wszelką cenę nie obdarzać swoich bohaterów ludzkim głosem. Oprócz pojedynczych „jupi”, „hop” i słynnego „It’s A Me Mario!”, postacie milczą w każdej rozmowie i zmuszeni jesteśmy czytać napisy w chmurkach. Wygląda na to, że nikt w Nintendo chyba nie słyszał o voice actingu.

Żadne słowa nie są w stanie oddać fenomenu tej gry, a ja tym bardziej jako umysł ścisły nie potrafię znaleźć tylu wielkich słów, aby opisać piękno i ogrom tej pozycji. Mimo tego, że Super Mario 64 ma już parę ładnych lat na karku to wciąż wciąga tam samo jak niegdyś po premierze i mimo, że grafika może zniechęcić już najmłodsze pokolenie to i tak należy sięgnąć po ten tytuł. Jeśli jeszcze nie graliście – marsz do konsoli nadrobić zaległości, a jeśli już kiedyś go zaliczyliście to proponuje odpalić ponownie – zobaczycie, że wciągnie was nie mniej niż za pierwszym razem. Super Mario 64 to tytuł absolutnie wybitny zaliczany do grona gier, które wytyczały kierunki i trendy w rozwoju elektronicznej rozrywki. Nie ma chyba lepszej reklamy dla Super Mario 64 niż fakt, że do dziś mimo upływu lat tytuł ten wciąż widnieje na listach najlepszych gier wszechczasów. Podsumowując, Super Mario 64 jest to pozycja obowiązkowa nie tylko dla wielbicieli zręcznościówek i tych, którzy chcą wiedzieć jakie są korzenie pierwszych platformerów 3D, ale dla każdego kto uważa się za gracza.

 


Zdjęcia/Skany


Zdjęcia/Skany: Gimiak, tbxx


Super Mario 64 [PAL]
NUS-P-NSMP-NOE BC: 045496870010

 

Zdjecia Zdjecia Zdjecia Zdjecia

Języki: Pudełko Niemiecki, Instrukcja Nimiecki, Gra Angielski

 


Super Mario 64 [NTSC] Players Choice
NUS P NSME
BC: 045496870010


Zdjecia2 Zdjecia2 Zdjecia2 Zdjecia2

Języki: Pudełko Angielski, Instrukcja Angielski, Gra Angielski


Gameplay


Gameplay: tbxx

Super Mario 64 [NTSC] Gameplay


Informacje



Także na:
Wii-VC
Wydawca:
Nintendo
Producent:
Nintendo EAD
Gatunek:
Platformówka 3D
Liczba graczy: 1
Ograniczenia wiekowe: ERSB K-A
Data wydania:

Wykorzystuje: Rumble Pak (Tylko wersja JP)
Obraz: 4:3
Dźwięk: Stereo






 

Komentarze  

 
#1 Storms 2010-01-20 03:26
Gra zmieli ciebie i psa wraz z budą. Pochłania mnóstwo czasu. Podoba mi się że jak przestaniemy ruszać się hydraulikiem ten po chwili strzela komara. :-)
 
 
#2 hat 2010-01-20 05:07
Racja ,racja dla mnie jedna z trzech najlepszych pozycji na N64.
Myślę że Axi0maT był trochę za surowy jeśli chodzi o ocenę grafiki. W porównaniu z wieloma późniejszymi tytułami Marian wygląda naprawdę dobrze. Nie ma tych obleśnych rozmytych tekstur, wszystko schludne, dopracowane i bardzo sympatycznie się prezentuje. Moim zdanie gra całkiem ładnie się zestarzała i nawet dzisiaj może się podobać.
 
 
#3 tbxx 2010-01-20 05:52
Ocena za grafikę całkowicie zasłużona - premierowy Pilotwings 64 wyglądał lepiej :P
 
 
#4 Axi0maT 2010-01-20 06:37
hattori - ta jak to nazywasz oblesne rozmyte tekstury to byl hit tamtych lat. W porownaniu do pikselozy jaka walila z TV posiadaczy PSXow i Saturnow to posiadacze N64 delektowali sie wspanialymi wygladzonymi teksturkami. Wiekszosc tekstur w Super Mario 64 to niestety niewielkie bitmapki ktore sila rzeczy nie moga wygladac tak okazale jak te chocby w Banjo Kazooie, ze o Donkey Kong 64 nie wspomne. Wiem ze nie mozna porownywac tych gier do Super Mario 64 bo wyszly duzo pozniej i dlatego wlasnie nie zrobilem tego w recenzji. Konsole Nintendo 64 stac na duzo wiecej o czym swiadczyly nawet pokazowki przed wypuszczeniem Nintendo 64 na rynek, stad Marianek otrzymuje zaledwie 7 (chociaz bog mi swiatkiem ze i tak czuje w glebi ze jest to zawyzona ocena). Inna sprawa ze look & feel gierki jest wysmienity. Calosc grafiki jest idealnie dopasowana, dlatego nie bije po oczach. W sumie kreskowkowa grafika sprawdza sie w tej grze i mysle ze wlasnie dlatego wiekszosc graczy nie dostrzega niedociagniec.

Prawde powiedziawszy spodziewalem sie od samego poczatku ze moja ocena grafiki wywola wzburzenia czytajacych o czym zreszta debatowalem ze Stormsem jakies pol roku temu kiedy po raz pierwszy do recki sie przymierzalem.
 
 
#5 ramzes64 2010-01-20 13:20
Moja pierwsza gra, na moim pierwszym Nintendo :-) - wpadłem w uzależnienie od tamtego czasu i fanatyzm Nintendo ;p ... Ja nawet pamietam, że o godzinie 23 z minutami 24 grudnia 1998r przeszedłem gre (pokonałem Bowsera, ale 100% gwiazdek nie zdobyłem).

* teraz gram w wydanie na DS'a (Super Mario 64 DS). Gra nadal ma urok, na DSa dodano nowe zadania, wiecej gwiazdek jest do zebrania, mozliwosc grania Luigim, Wario, Yoshi ... ale to i tak nie zmienia faktu, ze sterowanie krzyzakiem/styl usem nie daje tego, czym zachwycalismy sie za czasów N64 - analogiem. ... gdyby nie wadliwe gałki w padach do N64 to już bym tą gre kupił - bo aż mi ślinka cieknie. Polecam tego hiciora ! bo warto zagrać

grafika na 8 moim zdaniem ... rewelacji nie ma, ale jak na tamte czasy było świetnie.
 
 
#6 abrasante 2010-01-21 18:07
Podepnę się pod komentarze wideo-recenzją autorstwa Boromiego :-)

http://www.gaminator.pl/video/11409,Super-Mario-64-videorecenzja.html
 
 
#7 hat 2010-01-23 12:21
Axi0maT-Piszesz że przy ocenie Mariana nie brałeś pod uwagę późniejszych gier na N64(i tu się zgadzam). To w takim razie jaki był Twój punkt odniesienia? Najbardziej logicznym wydaje się być skonfrontowanie Mariana ze współczesnymi mu tytułami na PSX i Saturna. I to moim zdaniem SM64 wypada doskonale na tle konkurencji i zasługuje na wyższą ocenę. Ale w końcu świętym prawem recenzenta jest oceniać i bronić własnej oceny(a czytelnika nie zgadzać się z nią :-))
A co do moich ulubionych :-) obleśnych tekstur.To tak naprawdę ilu twórców potrafiło wykorzystać power konsoli i zaoferować tekstury dobrej jakości (bez rozszerzenia pamięci)? Tak na gorąco niewiele tytułów przychodzi mi do głowy, Banjo, Okaryna, Goldeneye może drugi Turok i niewiele więcej.
Za to od "pięknie" rozmazanych perełek aż się roi.
 
 
#8 Axi0maT 2010-01-26 11:21
Nie uwazam zeby jakos specjalnie skrzywdzil Super Mario 64 ocenami. Przypomnijmy ze 7 to w zasadzie dobra ocena za grafike - ot niczym szczegolnym sie nie wyrozniala po prostu. W owym czasie byly juz na rynku gry ktore naprawde wygladaly lepiej. I nie chodzi mi o stopien skomplikowania modeli bo tu Marianek wypada naprawde dobrze, ale bieda teksturek jest widoczna golym okiem. Na rynku byly Virtua Fighter 2, Virtua Cop czy nawet Soviet Strike, Panzer Dragon na Saturna oraz Ridge Racer i Tekken na PlayStation... Sorry ale dla mnie Super Mario 64 przy nich wymieka. To ze jest to tytul przelomowy i jedyny w swoim rodzaju - napisalem w recenzji, ale pamietajmy ze poza gameplayem i oprawa dzwiekowa ktora ocenilem na 10, jest tez grafika, a ta juz nie zachwyca az tak bardzo.

Dobre teksturki na N64: Zelda Majora Mask, The World is not Enough, Donkey Kong 64, Ridge Racer 64, obie Castelvanie, Duke Nukem 64, wszystkie Star Warsy, F-1 World Grand Prix, oba Quake\'i, Battle Tanx Global Assault - tyle procz wspomnianych przez ciebie potrafie wymienic jednym tchem... chcesz wiecej?
 
 
#9 hat 2010-01-26 16:02
Nie twierdzę że skrzywdziłeś Mariana :-). Ja bym dał oczko więcej ale w pełni szanuję Twoją opinię.
A co do tekstur przekonałeś mnie, poddaję się :-)
 

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież

Zaloguj

Aktualnie online

Naszą witrynę przegląda teraz 66 gości i 2 użytkownik 

Ostatnio komentowane


© 2006-2014 Retroage Wszystkie prawa zastrzeżone.
Materiały graficzne prezentowane na łamach www.retroage.net należą do odpowiednich im twórców i zostały użyte w celach informacyjnych.
Joomla! is Free Software released under the GNU General Public License.
 
Game Boy Forever - Portal polskiej sceny Game Boy Atari Online - strona polskiej społeczności miłośników komputerów Atari / polish Atarians community website Mario City - wszystko o Mario!!! EMU-NES PL... wszystko o legendarnych konsolach NES / Famicom / Pegasus Amiga - Polski Portal Amigowy strefaPSX-wszystko o PlayStation i nie tylko Wiadomości ze świata Niebieskich RetroKomp / LOAD:ERROR:2013 DKiG Dawne Komputery i Gry - O imprezie RPG Maker - Zasoby, Gry, Porady i Skrypty - Tsukuru Archive Fighting Korner... o biciu po mordach GrajPoPolsku - portal autorskich spolszczeń gier i gamehackingu MWRC - Wszystko o serii Resident Evil squarezone.pl final fantasy, chrono cross, chrono trigger Ogród Balamb - spolszczenie Final Fantasy VIII na PC i PlayStation Mazemod is a web radio dedicated to amiga & tracker music culture streaming various styles of computer electronic music from the demoscene & computer art subculture. XboxArcade - Najszybciej rozwijające się forum o konsolach Xbox w Polsce! Stare Komputery - Strona z licznymi informatycznymi eksponatami