Ridge Racer 64

Recenzja

Warto zaznaczyć, że wyścigi samochodowe z pod szyldu Ridge Racer są niejako domeną konsoli PSX, jednak firma Namco w dobie popularności Nintendo 64 nie mogła zignorować tej konsoli, stąd właśnie specjalna edycja dla naszego N64.

Po włączeniu gry wita nas przyjemne intro, a zaraz potem przenosimy się do menu gry, skąd mamy do wyboru:
Quick Play – zostajemy rzuceni na przypadkowo wybraną planszę z losowo wybranym samochodem. Cel jest jeden - wygrać.
Grand Prix – mistrzostwa w których będziemy musieli wygrać na każdej z tras.
Car Attack – możliwość ścigania się z przeciwnikiem w celu wygrania jego samochodu. Opcja ta jest dostępna po wygraniu 3 kolejnych tras w trybie Grand Prix.
Time Attack – możliwość gry na czas i polepszenia swoich wyników na poszczególnych trasach.
Multiplayer – gra dla wielu graczy (2-4), można grać indywidualnie lub drużynowo.
Garage – w garażu możemy obejrzeć swoje samochody, puchary i wyniki czasowe z poszczególnych tras.

W opcjach możemy zmienić preferencje dotyczące sterowania kontrolerem, typ poślizgów, kolizji oraz zmodyfikować ustawienia obrazu i dźwięku.

W grze dostępne są tylko 3 plansze. Wydaje się że to mało, ale na każdej z tych plansz poprowadzone są 3 tory (plus 3 w trybie revers czyli łącznie 6) dostępne na kolejnych poziomach trudności. Każda z tras jest dość odmienna od pozostałych, ponieważ biegnie przez inny fragment planszy, tylko czasem splatając się z fragmentem znanym z innych tras. Tak naprawdę krajobraz w poszczególnych rejonach każdej planszy jest tak zróżnicowany (a dodatkowo dochodzą jeszcze wyścigi nocne), że odnosi się wrażenie, iż każda z tras położona jest gdzie indziej.
Trasy są udostępniane graczowi w porcjach po trzy na każdy z poziomów zaawansowania. Kiedy już zostajemy mistrzem na każdej z tras na danym poziomie, przechodzimy na wyższy, gdzie oprócz nowych tras dostajemy możliwość walki o nowe samochody. Skoro już o samochodach mowa to warto nadmienić, iż mimo że na początku dostępne są tylko 4 to jednak później można odblokować kolejne i łącznie jest ich aż 25 (chociaż część z nich jest modyfikacją poprzednich wersji). Każdy z nich opisany jest 4 parametrami: Speed, Acceleration, Handling i Grip. Samochody pokryte są obrazkami, symbolami i postaciami z gier firmy Namco. Znajdziemy więc tu samochody zawierające w nazwie Mappy, Galaga, Pac, Xevious itd. Do dyspozycji oddano nam również narzędzie „malowania” samochodu, dzięki czemu każdy będzie mógł wybrać niemal dowolny kolor swojego samochodu, bo paleta obejmuje każda z barw prócz białej i czarnej.
Warto zauważyć ze w grze nie ma opcji wyboru poziomu trudności. Po prostu kolejne etapy gry są coraz trudniejsze. Rozwiązanie to ma jednak jedną zasadniczą wadę – po prostu słabsi gracze nigdy nie zobaczą wszystko co oferuje gra. Sam Ridge Racer 64 jest grą dość trudną, co może zniechęcić wielu potencjalnych odbiorców gry. Co prawda pierwsze etapy są dość proste, jednak już po chwili (konkretnie po 6 planszach) poziom trudności drastycznie wzrasta. Jakby tego było mało potem jest jeszcze trudniej. Kluczem do sukcesu jest perfekcyjne opanowanie bardzo specyficznych poślizgów, bo to one pomogą nam nadrabiać na zakrętach zaległości względem przeciwników.
W trakcie wyścigu w którym bierze udział 12 samochodów, dostępne są standardowe wskaźniki: prędkościomierz, aktualna pozycja, mapa, czas pozostały do dyskwalifikacji (dodatkowe sekundy przyznawane są na checkpoint’ach), czas poszczególnych okrążeń oraz rekordy pojedynczego okrążenia i całej trasy. Warto podkreślić że sam wyścig jest bardzo dynamiczny i sporą zaletą jest właśnie spora liczba samochodów dzięki czemu nie można się nudzić, a walka o zwycięstwo trwa zazwyczaj do ostatniej prostej.
Stan gry można zapisać po każdym z wyścigów. Co prawda RR64 nie korzysta z Controller Pak’a, ale na cartridg’u z grą da się zapisać do 3 stanów gry.

Oprawa graficzna
Jest tu wszystko czego potrzeba aby cieszyć oko gracza. Zacznę może od wykonania samochodów, bo to one są zdecydowanie na pierwszym planie. Pojazdy są świetnie dopracowane choć do tych z WDC sporo im brakuje szczególnie w kwestii wykończenia szczegółów. O wiele ciekawiej z pewnością prezentują się natomiast odbicia świateł. Lakier błyszczy się przy każdym przejeździe w pobliżu oświetlenia, co daje ciekawe efekty szczególnie w tunelach. Same tekstury samochodów są w przyzwoitych rozmiarach, dzięki czemu uniknięto tak popularnego w większości gier rozpikselowania. Bardzo ciekawym efektem jest pozostawiana przez lampy samochodów smuga świetlna, tak bardzo charakterystyczna dla gier z tej serii. W kwestii krajobrazów gra prezentuje się wyśmienicie. Jako że przemierzamy trasę przy dość dużych prędkościach to co chwile zmienia się otoczenie które jest wyjątkowo zróżnicowane. Oprócz wzgórz, tunelów, plaż, budynków i całej masy innych elementów krajobrazu, nasze oczy będą z pewnością cieszyć takie drobiazgi jak helikopter filmujący nasze poczynania lub samolot przelatujący nad naszą trasą.

Oprawa dźwiękowa
Kolejny mocny plus Ridge Racer 64 to dźwięk. Zarówno w trakcie samego wyścigu jak i w menu towarzyszą nam świetnie dobrane kawałki. Samych ścieżek dźwiękowych jest co najmniej kilkanaście, a każda z nich jest co najmniej bardzo dobra. W grze zawarto sporo digitalizowanych sampli, dzięki czemu np. komentator może na bieżąco podsumowywać nasze poczynania. Więcej nie ma co się rozpisywać bo RR64 jest z pewnością w czołówce najlepiej zrealizowanych gier na Nintendo 64 pod względem udźwiękowienia.

Podsumowanie
Ridge Racer 64 to gra wybitna i należy z pewnością do grona tych które potrafią pokazać na co stać konsole Nintendo 64. Szybkie samochody, sporo tras i piękna kobieta (szkoda że tylko w menu oraz intro :) to jest właśnie to co oferuje ta gra. Świetna oprawa graficzna i jeszcze lepsza dźwiękowa czynią z tej gry godnego kandydata do tytułu najlepszej gry wyścigowej na N64. Jeśli lubisz gry tego typu i dodatkowo jesteś wytrwałym graczem to z pewnością jest to gra dla ciebie.